خانه

بخش 14

خانه

در روستا های ولسوالی جغتو بیشتر خانه ها در داخل قریه و بصورت دومنزله اعمار گردیده است. منزل اول که نیمه ان در زمین فرورفته به شکل کنبدی بوده و به حیوانات (طویله )یا به علوفه حیوانات(کاهدان ) اختصاص دارد و در منزل دوم خودخانواده زنده گی می کنند. خانه با دیوار از گل ، پخسه و بعضا خشت آباد گردید ه است و سقف آنرا با چوب و دستک می پوشانند .به ترتیبی که نخست دستک ها را به اندازه ضرورت با فاصله 30 سانتی از هم بالای دیوار خانه طور افقی میگذارند سپس به روی چوب ها تخته ، بوریا ،َ شاخچه درخت ها ، نی و یا جارو می اندازند و بر روی این مواد گل سخت پخسه مانند را هموار می کنند و بر روی آن به ضخامت 4-5 سانتی خاک خشک انداختنه و خوب لگد می کنند تا درز های گل پخسه توسط خاک مسدود گردد و روز بعد روی آن را کاگل می کنند تا آب باران در سطع بام جاری شده از ناوه دان چوبی که در لب بام تعبیه شده به زمین فرو ریزد

این خانه های گلی در قیاس با خانه پخته کاری و خانه های شهری مزایایی داشت ودارد . ضخامت دیوار این خانه ها به خوبی میتواند مانع نفوذ سرما در زمستان و گرما در تابستان گردد و به همین جهت در زمستان گرمتر و در تابستان سرد تر می باشد .وچون فاقد نم ورطوبت است مانع از بروز برخی امراض مانند پای دردی وکمر دردی میشود.

در طی سه دهه اخیر که نا آمنی ها سراسر کشور را فرا گرفته ، باشنده گان ثروتمند و میانه حال دهات اغلب به شهر ها و بیشتر به شهر کابل ساکن شده اند .قریه ها نیز در نبود باشنده گانش رو به ویرانی نهاده است . باشنده گان کنونی قریه ها ، خارج از قریه و به دور و پیش آن هر یک ساحه را احاطه نموده و در درون آن به اندازه ضرورت خویش خانه های یک منزله ( پیاده خانه ) ساخته اند همانند حویلی های شهری . (احسان پژوهش)

ادامه دارد